23 juni 2014

1) Durf jij ontslag te nemen om je hart te volgen?

11 maart
Toen ik bij Moniek aan tafel schoof moest ik al lachen om mezelf. Kwam ik nou een loopbaanadviseur om toestemming vragen om ontslag aan te nemen? Eigenlijk wist ik allang wat ik moest doen en toch zat ik hier.

Moniek ken ik al een aantal jaren. Het is prettig om collega’s te hebben die je af en toe op kunt zoeken als je even een spiegel nodig hebt, even wilt reflecteren. Moniek werkt maar twee dagen voor mijn werkgever en doet daarnaast ook andere klussen. Die afwisseling komt haar betrokkenheid alleen maar ten goede lijkt het. Ik vind haar geïnteresseerd en vind het knap dat ze zo terug kan halen waar we de vorige over spraken. Lekker vertrouwd voor mij.

Ik vertel haar dat ik al een tijd toe ben aan een andere werkomgeving, aan nieuwe energie en andere mensen. Ik vertel haar ook dat ik mijn ontslagbrief al geschreven heb en daar heel blij van werd. (niet verstuurd trouwens) Bij de overheid moet je ontslag aanvragen, dat moeten ze je verlenen. Al heb ik nog nooit meegemaakt dat het iemand geweigerd werd. Beetje vreemd dus. Alsof je tegen iemand zegt: ooh, dus u wilt ergens anders gaan werken? Nou dat zien wij helemaal niet zitten, u blijft lekker bij ons werken.

Ik vertel Moniek over mijn dromen. Dat ik zo graag aan de slag wil met projecten voor een betere wereld. Dat ik duurzaamheid en bewustwording wil combineren met praktische zaken zoals multifunctioneel gebruik van ruimte en locaties. Waar verschillende doelgroepen elkaar afwisselen, waar bewoners en ondernemers ruimte krijgen om dingen uit te proberen.  Dat ik een combinatie zoek van geven en nemen zonder de tussenkomst van geld. Dat ik wil verbinden en dat er allerlei ideeën opborrelen voor activiteiten als ik verschillende organisaties bij elkaar plaats....

Terwijl ik vertel wat mijn plannen zijn en waar ik echt blij van wordt, realiseer ik me dat het vooral mijn eigen onzekerheid is waarom ik niet tot een besluit kom. Het voelt allemaal goed, ik kan het zelfs voor me zien en dan ineens is er zo’n klein stemmetje die vraagt of ik het me niet verbeeld, die wil weten wat ik ga doen als het allemaal anders gaat, die gaat zitten zeveren over geld enzo.

Moniek heeft er wel vertrouwen in, die wordt blij van mijn energie en ideeën en stelt een eenvoudige vraag. Stel dat je ontslag neemt en het na 4 maanden anders is gelopen dan jij voor ogen hebt. Wat doe je dan? Dan zie ik je voor the time being ook bij een strandtent of bij Bakkerij Bart werken.

En daar heeft ze helemaal gelijk in, ik zou het zo doen. Met plezier.

Ons gereserveerde uur is nog lang niet om maar ik weet wat me te doen staat. Het is tijd voor actie…
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Moniek van Laarhoven  Dankjewel!

2 opmerkingen:

  1. Lang heel lang geleden werkte ik als verkoopleider bij een bedrjif in grafische apparatuur. Altijd onderweg ,altijd ( te ) druk. Een jong gezin maar in het weekend altijd moe of nog steeds onderweg. Veel geld verdienen dat wel en van Parijs naar Rome naar Londen en ga zo maar door . Plotseling gebeurde er iets totaal onverwachts en nam ik van de ene dag op de andere ontslag Weg mooie grote Volvo weg topsalaris. Weg declaraties. maar wel rust in mijn kop en tijd voor het gezin. Baan gezocht bij de PTT en verdiende daar ongeveer wat ik maandelijks aan onkosten bij mijn vorige werkgever declareerde maar wat een een wereld ging er open !!! Ja je hart volgen is nooit een slechte zaak .

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wow! Wat een mooi voorbeeld dat geld prettig is maar niet het belangrijkste. Dat vind ik zelf nog wel een ding, de financiële onzekerheid van een nieuwe stap. En ik heb er ook vertrouwen in en zoals ik bij jou lees, vind het zijn weg wel. En krijg je er andere waardevolle dingen voor terug. Bedankt voor je reactie Nico.

      Verwijderen