27 juni 2014

3) Dromen die al eerder begonnen

Even terug naar januari 2014

Misschien herken je het wel, zo’n dingetje in je achterhoofd wat er wel is maar je nog niet kunt duiden. Zo’n zaadje wat nog moet ontkiemen. Je weet dat er een keer iets komt of gaat gebeuren maar hoe of wat weet je nog niet.
Dat is soms heel irritant, zeker voor iemand zoals ik die graag zelf controle wil hebben. In de afgelopen paar jaar had ik vaak het gevoel dat er qua werk iets zou gaan veranderen maar ik kon mijn vinger er niet op leggen. Ik had en heb het naar mijn zin in mijn baan. Er zitten veel elementen in waar ik voldoening uit haal, waar ik goed in ben. En toch mis ik nog iets. Daarom heb ik de afgelopen jaren ook nieuwe dingen uitgeprobeerd zoals een voorbereidende studie op werken in het onderwijs en ook gesolliciteerd. Maar het was het net niet. Ik kreeg steeds het gevoel dat ik nog moest wachten, dat het nog niet zover was. Zoals ik al schreef; heel irritant want het liefste heb ik een kant en klaar antwoord. Nu was ik echt zoekende.

Ik bleef ook dromen, dromen over dingen die ik leuk vind, dingen die ik graag zou willen doen. Dromen over ideeën, kwaliteiten, ideaalplaatjes. t waren flarden, die ik dan vervolgens ook weer af serveerde met allerlei argumenten en kritische kanttekeningen. Ik vind de horeca leuk (stemmetje: ik wil niet elke avond of het hele weekend werken), ik wil wel als spreker aan de slag  om een groot publiek kennis te laten maken met een nieuwe vorm van samenleven (stemmetje: alsof iemand op mij zit te wachten), ik wil aan de slag met studenten, ondernemers en buurtbewoners in een oud pand waar allerlei functies samenkomen (stemmetje: ik heb geen vastgoed en dat krijg ik nooit financieel rond). 

Vanaf september 2013 volgde ik maandelijks de NLP Master opleiding. Naast veel communicatie- en gesprekstechnieken is er ook aandacht voor je persoonlijkheid. Onder andere: ”wie ben je, hoe kom je over en wat drijft je”. Als je bewust bent van die zaken kun je nog beter in contact zijn met een ander.  In een van de laatste trainingsdagen in januari deden we een oefening om helder te krijgen wat je nog nodig hebt om een bepaalde ambitie of wens uit te voeren. Ik heb toen mijn droom als ambitie genomen en even alle kritische stemmetjes tot zwijgen gebracht. En het grappige was dat ik een ingeving kreeg die niets aan duidelijkheid te wensen overliet. Ik zag het woord SAMEN in koeienletters voor me.

Ik moest er heel hard om lachen. Samen dingen doen is een basisbeginsel in mijn manier van werken. Ik doe heel graag dingen samen, ik geloof dat je samen veel meer kunt en toch… als ik mijn droom droom doe ik dat altijd alleen, in mijn eentje, in mijn hoofd, zonder het te delen, zonder het te vertellen, zonder hulp te vragen... Hoe samen is dat?

Ineens veranderde het hele plaatje in mijn hoofd….stel dat ik het inderdaad samen zou kunnen doen? Wat zou er dan allemaal mogelijk zijn?

Die dag was voor mij al geslaagd. Ik kon niet wachten tot ik thuis was en ben meteen mijn droom uit gaan schrijven. Ik herinnerde me een gesprek met Paul Niezen wat ik kort ervoor had gehad over Kultlab. Ik schreef een klein artikel voor een Ondernemersmagazine en vroeg Paul en Sijmen hoe ze ervoor zorgde dat hun ideeën uitkwamen. Of ze niet bang waren dat een ander ermee vandoor zou gaan (iets wat veel ondernemers denken).
Paul zei: als je het van de daken schreeuwt, dan claim je het. Ongeacht of het lukt. Hij noemde als voorbeeld het concept van een cultureel laagdrempelig food festival. (en zie daar het mega succes van Lepeltje Lepeltje zo'n 4 maanden later, juni 2014)

Die opmerking bleef bij me hangen en dagen erna nam ik een besluit. Als ik mijn droom een kans wilde geven dan was de eerste stap om te gaan delen. Dus heb ik familie en goede vrienden een mail gestuurd met mijn droom en hen om feedback gevraagd. Wat zouden ze zeggen, zouden ze me voor gek verklaren, zou ik een aai over mijn bol krijgen met de opmerking om vooral te blijven dromen?
T was spannend en toch….toen ik de eerste reactie in mijn mail opende wist ik dat mijn onzekerheid volkomen onterecht was. Deze mensen geloven in me, houden van me. Natuurlijk hebben ze feedback en kritische vragen maar steunen doen ze me zeker. Die mailtjes heb ik bewaard….wat heerlijk om te lezen dat andere mensen ook blij worden van mijn dromen....
 
Wil je mijn droom lezen? Ga dan naar de pagina Dromen
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Met dank aan: mezelf! en Mind Academy en Paul Niezen en Sijmen Stronks van Kultlab

Geen opmerkingen:

Een reactie posten