8 juli 2014

6) Vrouwtje ongeduld

Maart

Gisteren overdag gewerkt. Al is dit pas mijn tweede week dat ik een dag  vrij neem, ik denk nu al na over mijn overdracht. Ik ben niet zo van twee sporen en daarom voel ik de druk om keuzes te maken. Dat doe ik zelf, dat realiseer ik me ook. Gelukkig zet mijn leidinggevende me op scherp. Ik wilde ruimte om mijn plannen uiteen te zetten en mijn kansen te verkennen. Dat is wat ik nu doe. Ik heb en houdt mijn baan en over een paar weken praten we verder.
Fijn zeg, om zulke steun te krijgen. Ik krijg leuke en positieve reacties van collega’s en ook weer tips voor het uitbreiden van mijn netwerk. Ik merk ook dat anderen blij worden van mijn acties. Misschien geef ik een ander zo onbewust ook iets mee.

Vandaag ben ik vrij en ik zit vol energie. De zon schijnt. Ik zie het al voor me: ik fiets fluitend naar de Kweektuin, zet de tafels buiten met een mooi vaasje bloemen erop, zet de koffiemachine aan en begroet de eerste bezoekers. Deze gedachte mail ik ook naar de vrouwen die ik daar ontmoet heb.

Wie zal ik bellen, wanneer gaan we wat afspreken? Ik wil door en merk mijn eigen ongeduld. Het liefst trek ik nu iedereen erbij en ga ik aan de slag. Mijn man is realistisch en houdt me voor dat ik het graag samen wil doen en dus ook geduld moet hebben om de ander de kans te geven om in actie te komen. Zo krijg ik ook de juiste mensen op mijn pad. Zucht…t klopt maar het is nog niet zo makkelijk. 

Ik zoek wat dingen uit, schrijf wat ideeën op als die kleine op bed ligt en dan is de ochtend al om. De meiden hebben vandaag allebei vriendinnen om mee te spelen. Ik richt me op hen, vergeet daarbij even mijn eigen onrust en geniet van t voorjaarsweer. Uiteindelijk komen er nog later nog 3 meiden bij en zo zitten we ’s avonds met zn 8en aan tafel met frietjes van de Reko.  Gezellig!
---------------------------------------------------------------------------------------------
Dankjewel voorjaarszonnetje, je versterkt mijn opgewekte gevoel.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen