14 juli 2014

8) Wat zand allemaal teweeg kan brengen


Maart-3

Het is een lekkere warme dag. Een goed moment om de zandbak te vullen. Dus fietsen we naar de bouwmarkt om een paar kilo te halen. Terug valt t fietsen me aardig tegen. Een bakfiets met twee kids voelt toch anders als er 3 zakken zand bij liggen van 25 kg per stuk. Thuis blijkt dat ik veel te veel heb dus laat ik een zak liggen voor de buren die hetzelfde van plan zijn.  Binnen no time zit de tuin vol met 5 kinderen waarvan er 2 van mezelf. Een zandbak is een ideale manier voor kinderen om in elkaars nabijheid te zijn terwijl iedereen z’n eigen ding doet. De een maakt taartjes, de ander schept het er vooral uit of laat het door zn handen glijden en de volgende maakt van de tuin een restaurant waar je naast zandtaartjes ook tosti’s, koffie, ijs en spulletjes kan kopen. We hebben een zandtafel van 50 x 50 cm en blijkbaar is dat genoeg. Leuk dat de buurtkinderen er ook meteen op af komen.

Zittend op de drempel van de tuindeuren denk even terug aan een bijeenkomst van een paar weken geleden. Toen was ik vanuit mijn werk bij de netwerkbijeenkomst van de Utrechtse Ondernemers Academie. Het thema was deeleconomie. Pieter van de Glind van ShareNl één van de sprekers. Hij gaf een presentatie over de meest succesvolle voorbeelden van deeleconomie van dit moment. Ik kende een paar voorbeelden maar die avond zag ik het verband pas en de kansen die er zijn. En de aansluiting met mijn eigen dromen en toekomstbeelden. In de kern gaat deeleconomie over “gebruik en toegang tot” in plaats van “bezit”. Je hoeft (thuis) geen zandbak te hebben, als je er maar mee kunt spelen (in de buurt). Je hoeft geen auto te hebben, als je hem maar kunt gebruiken wanneer nodig. Er zijn hele toffe en succesvolle voorbeelden die wereldwijd explosief groeien in aantal deelnemers en gebruikers. (www.sharenl.nl 
Het radartje gaat verder in mijn hoofd. Ik denk weer aan de leegstand van enorm veel gebouwen op bepaalde tijdstippen van de week. En de kansen die er zijn om dat te verbinden met partijen die behoefte hebben aan ruimte. Bij mijn basistraining voor Lean Six Sigma heb ik geleerd dat onbenutte capaciteit verlies is. Stel nou dat overheden hun gemeentehuizen op die tijden beschikbaar stellen aan verenigingen en buurtinitiatieven om te vergaderen? En stel nou dat je daar ook kennis en faciliteiten aan toevoegt wat toch al bekend en beschikbaar is. Zou je die mensen dan faciliteren en wat levert je dat als overheid dan op? Ik zie al wat beren op de weg aan komen lopen en daar heb ik ook wel wat voer voor.  Wat als je bij Lean trajecten ook de vraag meeneemt of je de onbenutte capaciteit (personeel, materiaal) ook in kunt zetten voor anderen? Ik besluit een mailtje te sturen naar het team wat op mijn werk Lean trajecten uitvoert en dan zien we wel of ze dat aandurven. En misschien ook nog een keer met die mannen van ShareNL om tafel.
Terwijl de kinderen zich in de tuin nog steeds vermaken gaat de telefoon. Het is een lid van de voorbereidingscommissie van de Kweektuin. Ze willen me graag bij  de commissie om aan de slag te gaan met de verbinding tussen verschillende onderdelen. En ze vraagt me of ik bij de eerstvolgende vergadering aan wil geven hoeveel tijd ik beschikbaar heb en waar ik op in wil zetten want het is vrijwillige. Ik ben blij en vind het superleuk. Ik ben pas twee weken echt actief bezig met mijn droom en ga nu aan de slag bij een project  op nog 400 meter van mijn huis. Een plan wat volgens mij heel kansrijk is en waar veel mensen warm voor lopen. Hoe gaaf is dat?

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Voorbereidingscommissie Haarlemmer Kweektuin; Bedankt voor het vertrouwen. En de UOA voor een boeiende avond.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten