25 augustus 2014

17) Je kunt alleen maar bouwen als je een stevig fundament hebt

juni

Afgelopen anderhalve week was boeiend en stormachtig. Er zijn zoveel leuke dingen om naar toe te gaan en toch wringt dat ook. Vorige week was ik s avonds veel weg en deze week heb ik besloten om het verjaardagspartijtje van mijn bonusdochter over te slaan. Dat is in overleg met haar gegaan maar echt lekker zit het me niet. Ze is er om de week en de week ervoor heb ik haar s avonds ook amper gesproken. De avondafspraken en de vergaderingen komen bovenop mijn werk terwijl ik ook graag thuis met elkaar eet, de kids naar bed breng en nog even naklets over hun dag. Ik geniet van de dingen die ik doe en toch is t elke week zoeken naar evenwicht (Hoe doen mensen dat die fulltime werken naast een gezin?)

Ik heb wel twee hele leuke bijeenkomsten bijgewoond. De eerste was een dag voor Stadsambassades, georganiseerd vanuit pakhuis de Zwijger. Met als doel dat steden meer gaan delen en leren van elkaar. Er zijn zoveel succesvolle initiatieven dus waarom overal het wiel opnieuw uitvinden? Ik mocht mee op uitnodiging van gemeente Haarlem en ontmoet andere Haaremmers die aan lokale projecten werken. Ik beleef  een bijzondere middag rondom het NDSM terrein waar Haarlem nog wat van kan leren als het gaat om vrijheid in ontwikkelen, zelfbouw en regelvrije zones. De avond sluiten we af met een diner en worden projecten in steden gedeeld. In Haarlem gaat het Seinwezen een vervolg geven aan de Stadsambassade: een podium om initiatieven uit de stad te delen en verder te brengen. De Haarlemmers die mee waren zijn enthousiast en willen meewerken aan een vervolg. Erg leuk! Op donderdag was ik in Alkmaar bij een soortgelijk initiatief als de Kweektuin. Daar gesproken met buurtbewoners van de oude Kwekerij en de gemeente over hoe ze dat samen voor elkaar hebben gekregen. Gaaf om te zien hoe dit mooie park al een stukje verder is in de organisatie met vrijwilligers en de gemeente. Ook hier weer hele nuttige contacten opgedaan voor de Kweektuin en ideetjes voor een buurtontwikkelingsbedrijf. Het valt me ook op dat op veel locaties in Nederland dezelfde gedachten leven: samen, combineren van functies, kleinschalig, duurzaam en laagdrempelig. Leuk hoor, daar krijg ik energie van.


Maar Tom vond t allemaal wat minder deze week, dat was het stormachtige deel van de week. Hij is er een beetje klaar mee. Met al die bijeenkomsten, nieuwe contacten, inspiratiesessies en het gefladder waarmee ik soms thuis kom. Volgens hem ontbreekt mijn focus, werk ik drie keer zo hard als voorheen en gaat er geen avond voorbij dat zonder tablet. Hij vraagt me letterlijk: ontspan jij nog wel eens? Wanneer ben je voor t laatst gaan hardlopen? Na die vraag heb ik mn schoenen aangetrokken en ben ik een half uurtje gaan lopen en inderdaad, dat heb ik wel nodig. Mijn hoofd is er meteen leger van.
Neemt niet weg dat hij genoeg lijkt te krijgen van wat ik aan t doen ben. Hoe meer ik geniet van de ruimte die ik nu kan nemen, hoe meer hij denkt dat ik verander in een duurzaamheidsgeit zonder routeplanner. Daarnaast vraagt hij zich af in welk lijstje hij nog voor komt. Dus…

Ik ben geen ster in het krijgen van kritiek van Tom en mijn eerste reactie is de bal heel hard terug kaatsen: ik steunde jou ook toen je een switch wilde maken naar de motorbranche en toen je later voor jezelf begon in de brillen! Niet echt een opmerking waarmee we in gesprek komen...
En als de meiden van het Kweekcafe me zaterdagochtend vragen hoe t is, stromen mijn tranen al als ik eerlijk zeg dat t klote gaat. Ze brullen zo met me mee, zijn lief voor me en geven Tom 300% gelijk. Ook zij geven aan dat ik de boel wat beter in balans moet krijgen, dat ik teveel werk nu. En dat dit alleen maar kans van slagen heeft als ik de boel ook een beetje op zn beloop laat....
Dat is ook zo maar ik wil dit zo graag, ik krijg er zoveel energie van. En dan vergeet ik de achterban wel eens… Ik realiseer me ook dat Tom me steunt en we beide geen idee hadden van hoe de weken er in de praktijk dan uit zouden zien. Hij runt een eigen zaak, vangt thuis veel op en nu is de rek er dus even uit... Ik neem me voor om het anders aan te pakken. En ik ben blij dat de meiden er voor me waren en me ook een spiegel voorhielden. Als we echt samen een onderneming beginnen is dit misschien wel de beste basis die we ons kunnen wensen.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bedankt lieve meiden van t Kweekcafe voor jullie support en Tom voor mijn wake-up call en je steun.
 

20 augustus 2014

16) Avond4daagse en financieel geworstel

Juni

Een nieuwe volle week. En wel in het teken van de avond4daagse. Mijn warme herinneringen aan die lange en gezellige avonden wandelen, met veel zingen, bakjes komkommers, snoep en lol staan haaks op mijn huidige beleving. Welke ouder van een gemiddeld gezin krijgt het “soepel” voor elkaar om op een werkdag om 5 uur warm te eten, op half 6 met alle kids op de fiets te springen, 15 min te fietsen en dan aan te sluiten bij een zwerm uitgelaten kinderen die vervolgens een halfuur later dan planning pas gaan lopen? Tussendoor zie je je kind natuurlijk niet want die loopt lekker met vrienden. Wij hebben het deze week niet helemaal soepel voor elkaar gekregen. Al maakt het inhalen met bloemen een hoop goed en sluiten we de week toch gezellig af(gelukkig is dat maar 1x per jaar).
Bij deze: ik heb heel veel waardering voor de organisatie, voor alle ouders die zorgen dat de kids überhaupt mee kunnen lopen en voor werkgevers. Die laatste groep omdat er in de weken van de avond4daagse massaal minder gewerkt wordt omdat iedereen vroeg thuis moet zijn.

Inmiddels weten we dat het Kweekcafe door is naar de volgende ronde van de selectie. Twee van ons vieren zijn bij een bijeenkomst geweest met andere ondernemers om te kijken of de concepten elkaar kunnen aanvullen. We moeten nog wat vragen beantwoorden over duurzame bedrijfsvoering, ons financiële plan presenteren en gaan in gesprek met andere ondernemers die ook bij de selectie zitten om te kijken of er samenwerkingen mogelijk zijn.

Dat financiële plan is wel een ding. We hebben een gesprek gehad met een adviseur van het Ondernemersklankbord. Een stichting met professionals die tegen een onkostenvergoeding adviezen geven aan ondernemers. Het was heel nuttig. Raymond, onze adviseur, was positief kritisch. Hij vond dat we teveel aannames deden, we moeten rekening houden met zeker 2 jaar verlies en had moeite met de combinatie van verschillende aspecten (lichte horeca, verkoop, educatie en workshops). Dat ervaren wij ook. Hoewel conceptstores al langer bestaan is er bijna geen cijfermateriaal te vinden. Het is een feit dat het vaak lang duurt voor nieuwe dingen ook algemeen gedeeld en gefaciliteerd worden. Tien jaar geleden was een koffiehoek in een boekenwinkel uitzondering dus grote kans dat het bestemmingsplan alleen detailhandel toestaat. Nu zie je dat veel vaker. En vaak ook nog met een postbalie of pakketservice. Zo ontstaat er de laatste jaren veel meer functiemenging.  Maar waar baseer je je op als je dat berekend? Ben je dan een koffiezaak of lunchroom? Of haal je geen inkomsten uit je randzaken en ga je alleen uit van een boekenwinkel?
In mijn werk zag ik vaak mensen worstelen met deze vragen en nu loop ik er in de praktijk ook tegen aan.  Iets categoriseren, iets afbakenen heeft voordelen maar als je niet in een hokje past zorgt het meteen voor gedoe. Ik baal er ook van. Ik heb behoorlijk wat financiële kennis en doe al jaren boekhouding voor andere ondernemers. Toch is het echt iets anders om een financiële begroting en exploitatie voor een onderneming die nieuw is en ook nog eens in een gebied waar cijfers alleen gebaseerd zijn op verwachtingen. We hebben verschillende ondernemers naar hun cijfers gevraagd maar dat is niet iets wat wij makkelijk boven water krijgen. Mensen zijn daar erg terughoudend in. Ook op internet, zijn nagenoeg geen openbare ondernemingsplannen en berekeningen te vinden. En gecombineerd met praktijkcijfers al helemaal niet. Dat is mijn ervaring en daarom neem ik me voor om veel meer te delen, ook over ons toekomstige Kweekcafe. Anderen kunnen ervan leren en wat maakt het nou uit dat iemand kan zien hoe jij je cijfers hebt opgebouwd?
Om maar meteen te starten met delen, dit is hoe ik er financieel nu voor sta:
Ik had een salaris van 4100 bruto voor 36 uur. Met 27 uur werken kreeg ik 2070 netto. Daar betaalde ik mijn reiskosten van ong 230 euro en hield dan ong 1840,- over. Nu ben ik terug naar 15 uur, ontvang daarvoor nog ong 1300,- en vanaf 1 september dus niets meer. We hebben nu ong 9000 spaargeld. Dus als er voorlopig nog geen ander betaald werk komt, gebruiken we dat. Dat is ook onze buffer en daar ben ik me erg bewust van. Ik voel me verantwoordelijk dat het op peil blijft en ik straks ook weer voor inkomen zorg. Dat is echt een leerpunt voor mezelf. De stressfactor geld, het hebben geeft me een zeker gevoel maar maakt me ook onrustig. Raar is dat. Ik heb zoveel waardering voor gezinnen die van 1 salaris alles betalen. De komende tijd gaan we ervaren hoe deze situatie voor ons gezin werkt.

En vanuit mijn nieuwsgierigheid wil ik je een vraag stellen die je voor jezelf mag beantwoorden: deel jij ook je inkomen met mensen die dat vragen of hou je dat voor jezelf en waarom dan?
Raymond geeft ons wat tips en opdrachten. Hij maakt duidelijk dat zijn opmerkingen bedoelt zijn om het plan beter te maken en dat hij daarnaast echt een kansrijk plan ziet in een bijzondere omgeving. Dat is ook fijn om te horen van een ervaringsdeskundige.  Hij raad ons aan om gewoon persoonlijk marktonderzoek te doen. Wat willen bezoekers hier eigenlijk en wat willen ze ervoor betalen? Uiteindelijk gaat het bij het krijgen van financiering (ook bij crowdfunding) voor het Kweekcafe toch om een ouderwets ondernemingsplan met een prognose voor de komende 3 jaar, gebaseerd op reële cijfers. To be continued...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Raymond, bedankt voor je feedback en het vertrouwen dat het echt wat kan worden met het Kweekcafe.

14 augustus 2014

15) Go with the TedX-flow


Mei-2
Na mijn besluit om mee te doen met "de meiden van het Kweekcafe" is het voor mij tijd om opnieuw duidelijk te zijn bij de voorbereidingscommissie van de Kweektuin. Zij besluiten ook over de selectie van ondernemers die gaan huren in de Kweektuin en ik wil niet met een dubbele pet aan tafel zitten. Ik deel ze mee dat ik voor het Kweekcafe wil gaan en dat zij aan moeten geven welke rol ik nog kan pakken in de commissie. We komen er makkelijk uit. Ik handel mijn deel van de voortgangsrapportage af en trek me tijdens vergaderingen even terug als het over de selectie van ondernemers gaat. Ik ben blij met deze oplossing. Dit gebied en de ontwikkeling naar een coöperatie is zo leuk en bijzonder, daar wil ik graag deel van uit blijven maken. Er is nog zoveel te leren en te doen voor dat dit echt op poten staat.

Ik ga deze week weer een dagje flexwerken in de stad. Zo probeer ik elke week een andere flexplek uit om te ervaren welke bij me past. Het is wel anders dan in Amersfoort waar ik veel meer mensen ken. Ik merk dat ik lekkerder werk in een rumoerige omgeving dan in een stille kantoortuin. Bij Zaamen wissel ik na de middag van werkruimte om te ervaren hoe t daar is. Ik raak in gesprek met Rosalie. Grappig, mijn buurman zegt al weken dat ik een afspraak met haar moet maken. Ik heb haar gemaild maar door drukte nog geen reactie gekregen en nu spreek ik haar hier. We maken meteen een afspraak. Even later klets ik nog even met Yfke, die me weer op het spoor zet van iemand anders. Al met al een nuttige middag! En weer ervaar ik hoe super relaxt t is om op de fiets naar huis te gaan. Ook al kom ik uit een klein dorpje, wordt ik nooit een echte mug, ik voel me wel een echte stadbewoner.

En dan is het zover: TedX Haarlem! Al weken zag ik de driehoeksborden staan en nu ben ik erbij! Ik ken TedX alleen van Youtube en van verhalen van anderen en ik heb er zin in. Dit zijn van die bijeenkomsten waar je ineens geraakt kan worden of iets bijzonders beleeft. Ook door de samenstelling van de mensen die er zijn. Het thema is Maslov's pyramide. Hoe ziet die er op de dag van vandaag voor jou uit?
Ik raak in gesprek met twee leuke vrouwen die me bij hun gesprek betrekken. Ze vragen me wat ik doe en een (Roos) van de twee adviseert me meteen aan om met de directeur van Nudge verder te praten over mijn plannen. Voor ik het door heb is ze al weg en trekt ze hem (Jan Betten) erbij. Nudge is een organisatie die duurzame ideeën delen en concreet maken en ze zijn sponsor van het event. Heel inspirerend! Ik vertel hem dat ik zijn organisatie heb uitgenodigd om een tijdje in de Kweektuin te vestigen omdat ze op zoek zijn naar nieuwe flexibele locaties maar dat niemand heeft gereageerd op mijn mail. Hij vraagt me dat nogmaals te doen en geeft me nog een nuttige tip. Even later begint de avond vol presentaties. Ik schuif aan in een rij en maak kennis met de mensen die naast me zitten. Er is een leuke presentatie van Ignaz Wormer van PWN, ook sponsor van de avond. Hij pleit voor meer gebruik van kraanwater en wil watertappunten bevorderen. In de pauze spreek ik hem aan omdat ik zo’n tappunt wel zie zitten in de Kweektuin. Hij nodigt me uit om contact op te nemen voor een vervolggesprek. Ik spreek Roos nogmaals voor ik het weet hebben we in een heel persoonlijk over verbinding, ziektes en het verliezen van mensen waar je veel van houdt. Totaal een andere strekking dan het thema van de avond maar zo gaat het soms als er een klik is.

De pauze vliegt voorbij en eenmaal weer in de zaal praat ik met een man die naast me zit. Hij blijkt een van de oprichters te zijn van crowdfunding in Nederland. We praten even over verschillende concepten en hij reageert enthousiast op de gebiedsontwikkeling van de Kweektuin. Als hij zijn kaartje geeft valt het kwartje bij mij. Het is Ronald Kleverlaan, een naam die al eerder was gevallen bij de Kweektuin (liggend aan de Kleverlaan). Wij dachten: iemand in de business van crowdfunding met zo'n achternaam, dat kan geen toeval zijn, die willen we aan ons binden. En nu spreek ik hem persoonlijk! Leuk zeg! Gelukkig denkt hij er ook zo over. En ondanks het feit dat hij nagenoeg geen individuele aanvragen meer adviseert, mogen we toch contact opnemen als we willen sparren over crowdfunding.

En naast die mensen in de zaal waren er natuurlijk hele mooie en bijzondere sprekers. De oprichtster van Eenmaal; een restaurant voor mensen die alleen uit eten gaan. Wouter Bruins sprong er voor mij uit door zijn verhaal en manier van vertellen. Hij deelt oa.een innovatie in de kippenbusiness om te voorkomen dat zoveel haantjes gedood worden omdat ze niet bruikbaar zijn. En de a capella groep Pitch Control die in de zaal begon met zingen. (kippenvel).
Mijn avond is geslaagd, ik heb leuke mensen gesproken, ik heb inspiratie opgedaan en ik fiets tegen 12 uur met een dikke glimlach naar huis.
 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bedankt TedX Haarlem voor de boeiende en inspirerende avond!

6 augustus 2014

14) Waar een deur dicht gaat, gaat er ook weer eentje open

Mei-1
Het komt steeds weer in mijn gedachten, dat plan van de meiden die ik bij de Kweektuin ontmoet heb. Toevallig stuurt een van de meiden me s avonds een mailtje. Of ik nog eens met ze om tafel wil zitten? Ik zeg ja want t voelt gewoon heel goed en dat is vast niet voor niets. Mijn ideeën kan ik zo in hun concept schuiven en ik denk dat we samen een katalysator vormen voor het hele gebied.

Het wringt wel in mijn hoofd. Ik ben ook vrijwillig betrokken bij de Kweektuin. Daar wil ik helder over zijn zodat voor iedereen duidelijk is waar mijn ambities liggen en met welke intentie ik dingen doe. Ik wil heel graag aan de slag met mijn droom en geloof ook in samenwerken. Soms vrijwillig, soms betaald. Uiteindelijk willen we allemaal graag een bepaalde basis in ons leven, een bepaalde welvaart. Als je t zelf lekker hebt, is het veel makkelijker om te delen en ook wat voor anderen te doen. Ik twijfel en toch voel ik ergens heel duidelijk dat als ik vasthoudt aan mijn waarden dat het dan goed komt.

Ik stem in met een afspraak met de meiden, die is over overmorgen al. Spannend!
Later op de dag ontvang ik een mailtje van TedX Haarlem, ik ben ingeloot en mag erheen! Supercool… het voelt echt alsof alles in een flow zit deze weken. Los van mijn angsten en onzekerheden komen er echt veel leuke dingen op mijn pad. Dat maakt me zo blij, ik heb er nu al zin in.

Op donderdagavond heb ik een afspraak met de vrouwen die ik  in de Kweektuin heb ontmoet. We delen ideeën, bespreken hun concept en mijn mogelijke bijdrage. Ze spreken uit dat ze graag van me willen weten of ik erbij wil of dat ik iets voor mezelf wil gaan doen. Ik vind het lastig, ik vind t super maar wil me niet opdringen. Daarnaast heb ik ook mijn eigen droom die ik wel voor een heel groot deel in het concept terug zie. We draaien er een beetje om heen. Ik wil ook andere opties open houden. Ik ben straks zonder baan en wil niet al mijn peilen op dit concept richten. Ik heb nog allerlei netwerk gesprekken en misschien kan ik wel een tijdje voor Gemeente Haarlem werken. Als de avond om is, spreken we af dat ik er op terug kom bij ze.

Ik lig weer een nacht te woelen. T is bijna te mooi om waar te zijn. Ik zie nog allerlei haken en ogen maar heb ook t gevoel dat dit echt goed zit.
De volgende dag spreek ik een van de meiden. Ik leg uit waar ik mee worstel. Ik wil graag verder met ze in gesprek en meewerken aan het ondernemersplan. Ze vraagt of ik dan ook echt bij het team wil en ik zeg: ja, als jullie dat ook willen.

Eigenlijk bizar…drie vrouwen die ik helemaal niet ken, waar het mee klikt, waar ik het concept van omarm en die ik (na twee ontmoetingen) gewoon toezeg dat ik met hun wel een onderneming op wil zetten.

Ik moet steeds denken aan de opmerking van Sylvia, een van mijn oudste vriendinnen. Ze is dit jaar zelf gestart met haar eigen onderneming Sylforstyle. Ze zei: Bri, dit is 2014, je vernieuwingsjaar want je bent, net als ik, in ’77 geboren. Volgens de numerologie staat in 2014 alles op scherp om je te ondersteunen in vernieuwing. Dus ga ervoor en je zal merken dat het universum meewerkt. Zou het?
T is wel enorm lekker zwemmen zo in dit diepe onbekende water. Er gebeuren zoveel leuke en mooie dingen. Ik geniet er enorm van.
 
--------------------------------------------
Bedankt Sylvia voor je support, ik ga ervan uit dat we alles uit ons vernieuwingsjaar halen!