25 augustus 2014

17) Je kunt alleen maar bouwen als je een stevig fundament hebt

juni

Afgelopen anderhalve week was boeiend en stormachtig. Er zijn zoveel leuke dingen om naar toe te gaan en toch wringt dat ook. Vorige week was ik s avonds veel weg en deze week heb ik besloten om het verjaardagspartijtje van mijn bonusdochter over te slaan. Dat is in overleg met haar gegaan maar echt lekker zit het me niet. Ze is er om de week en de week ervoor heb ik haar s avonds ook amper gesproken. De avondafspraken en de vergaderingen komen bovenop mijn werk terwijl ik ook graag thuis met elkaar eet, de kids naar bed breng en nog even naklets over hun dag. Ik geniet van de dingen die ik doe en toch is t elke week zoeken naar evenwicht (Hoe doen mensen dat die fulltime werken naast een gezin?)

Ik heb wel twee hele leuke bijeenkomsten bijgewoond. De eerste was een dag voor Stadsambassades, georganiseerd vanuit pakhuis de Zwijger. Met als doel dat steden meer gaan delen en leren van elkaar. Er zijn zoveel succesvolle initiatieven dus waarom overal het wiel opnieuw uitvinden? Ik mocht mee op uitnodiging van gemeente Haarlem en ontmoet andere Haaremmers die aan lokale projecten werken. Ik beleef  een bijzondere middag rondom het NDSM terrein waar Haarlem nog wat van kan leren als het gaat om vrijheid in ontwikkelen, zelfbouw en regelvrije zones. De avond sluiten we af met een diner en worden projecten in steden gedeeld. In Haarlem gaat het Seinwezen een vervolg geven aan de Stadsambassade: een podium om initiatieven uit de stad te delen en verder te brengen. De Haarlemmers die mee waren zijn enthousiast en willen meewerken aan een vervolg. Erg leuk! Op donderdag was ik in Alkmaar bij een soortgelijk initiatief als de Kweektuin. Daar gesproken met buurtbewoners van de oude Kwekerij en de gemeente over hoe ze dat samen voor elkaar hebben gekregen. Gaaf om te zien hoe dit mooie park al een stukje verder is in de organisatie met vrijwilligers en de gemeente. Ook hier weer hele nuttige contacten opgedaan voor de Kweektuin en ideetjes voor een buurtontwikkelingsbedrijf. Het valt me ook op dat op veel locaties in Nederland dezelfde gedachten leven: samen, combineren van functies, kleinschalig, duurzaam en laagdrempelig. Leuk hoor, daar krijg ik energie van.


Maar Tom vond t allemaal wat minder deze week, dat was het stormachtige deel van de week. Hij is er een beetje klaar mee. Met al die bijeenkomsten, nieuwe contacten, inspiratiesessies en het gefladder waarmee ik soms thuis kom. Volgens hem ontbreekt mijn focus, werk ik drie keer zo hard als voorheen en gaat er geen avond voorbij dat zonder tablet. Hij vraagt me letterlijk: ontspan jij nog wel eens? Wanneer ben je voor t laatst gaan hardlopen? Na die vraag heb ik mn schoenen aangetrokken en ben ik een half uurtje gaan lopen en inderdaad, dat heb ik wel nodig. Mijn hoofd is er meteen leger van.
Neemt niet weg dat hij genoeg lijkt te krijgen van wat ik aan t doen ben. Hoe meer ik geniet van de ruimte die ik nu kan nemen, hoe meer hij denkt dat ik verander in een duurzaamheidsgeit zonder routeplanner. Daarnaast vraagt hij zich af in welk lijstje hij nog voor komt. Dus…

Ik ben geen ster in het krijgen van kritiek van Tom en mijn eerste reactie is de bal heel hard terug kaatsen: ik steunde jou ook toen je een switch wilde maken naar de motorbranche en toen je later voor jezelf begon in de brillen! Niet echt een opmerking waarmee we in gesprek komen...
En als de meiden van het Kweekcafe me zaterdagochtend vragen hoe t is, stromen mijn tranen al als ik eerlijk zeg dat t klote gaat. Ze brullen zo met me mee, zijn lief voor me en geven Tom 300% gelijk. Ook zij geven aan dat ik de boel wat beter in balans moet krijgen, dat ik teveel werk nu. En dat dit alleen maar kans van slagen heeft als ik de boel ook een beetje op zn beloop laat....
Dat is ook zo maar ik wil dit zo graag, ik krijg er zoveel energie van. En dan vergeet ik de achterban wel eens… Ik realiseer me ook dat Tom me steunt en we beide geen idee hadden van hoe de weken er in de praktijk dan uit zouden zien. Hij runt een eigen zaak, vangt thuis veel op en nu is de rek er dus even uit... Ik neem me voor om het anders aan te pakken. En ik ben blij dat de meiden er voor me waren en me ook een spiegel voorhielden. Als we echt samen een onderneming beginnen is dit misschien wel de beste basis die we ons kunnen wensen.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bedankt lieve meiden van t Kweekcafe voor jullie support en Tom voor mijn wake-up call en je steun.
 

1 opmerking:

  1. Ha Brigitte, wat een mooie verhalen heb je geschreven! Je schrijft op wat velen niet zouden durven. Dus dat getuigt van moed. Ik wens je alle succes en de wereld is zo klein dat we elkaar vast weer een keer tegen komen! Hartelijke groet, Reina van der Wal

    BeantwoordenVerwijderen