6 november 2014

21) Practice what you preach


In de afgelopen weken is er weer veel gebeurd. Ik heb een aantal presentaties gegeven over de Kweektuin waaronder 1 voor de Stichting Technasium. Daar zijn ook Technasia aangesloten in de regio Haarlem. Studenten op Technasia draaien veel projecten met bedrijfsleven en instellingen. Een leer-moment voor hen en een oplossing voor het vraagstuk van de klant. Denk aan het break-even point berekenen van een duurzame investering, het ontwerpen van een gebouw in haar omgeving, het bedenken van nieuwe manieren van vervoer. Alles wat met techniek te maken heeft komt voorbij. Er liggen kansen voor de Kweektuin omdat het gebied vraagstukken heeft op met het thema groen, klimaat, water, inrichting gebied of gebouwen. Erg divers dus. Wat me opviel is dat deze scholen lekker pro-actief zijn en dat maakt het voor een opdrachtgever interessant. Grote kans dat er begin 2015 al studenten aan de slag gaan in de Kweektuin. En voor mij leuk om hierin samen op te trekken met het Centrum voor Natuur en Milieu. Want ik merk dat ik de gesprekjes met collega's wel mis.

We hebben ook flinke stappen gemaakt met 't Kweekcafé. We zitten nog steeds in de race voor een plek op de Kweektuin en gebruiken onze tijd om ons concept sterker neer te zetten, om te praten met ervaren ondernemers en om te onderzoeken hoe we een verbouwing zo efficiënt en duurzaam mogelijk kunnen doen. We delen onze plannen en ideeën om te horen hoe het over komt, wat nog beter kan. Het is een lekker gevoel om te merken dat anderen ook potentie zien in onze plannen. Dat mensen ook al mee willen doen of samen willen werken is nog mooier. Maar dat delen heeft ook een keerzijde. Het maakt je op een bepaalde manier krachtig en kwetsbaar tegelijk. Delen is resultaat van geven en nemen. Door te delen kan de ander ergens zijn of haar voordeel mee doen. Daar zit ook een bepaalde verwachting in. Wat heb je mij te bieden, krijg ik ook iets van jou?

Ik ben ervan overtuigd dat de mate waarin een plan succesvol is, vooral afhangt van de persoon die het doet. Die persoon die vol passie en overtuiging uitvoering geeft aan zijn of haar idee. Of iemand die meewerkt aan iets groters omdat diegene intrinsiek betrokken is bij het doel. Die mensen zijn succesvol, die hebben passie en enthousiasme, die raken een ander. Die maken van 1 en 1 gewoon 3. Dat kan een ander niet zo maar evenaren, ook al kopieert diegene het hele idee.
Maar is dat wel zo? Had een ander dan Bill Gates, Apple ook zo succesvol kunnen maken? Waarom is de ene zelfstandige ondernemer een succes en de andere met nagenoeg hetzelfde assortiment niet? Stel dat de locatie vergelijkbaar is en de vorm van marketing ook, wat maakt dan het verschil? Bij verkoop kom je steeds het woord "gunnen" tegen. Gunnen is ongrijpbaar, gunnen kun je niet afdwingen. Wat maakt het dat mensen je iets gunnen en waarom kiezen ze liever voor een ander? Heeft dat met passie te maken? Met de uitdrukking " ergens je hele ziel en zaligheid in leggen"? Hier komt de kwetsbaarheid de hoek om. Is het genoeg of is een andere aanpak slimmer?

In dit hele proces om een plek te bemachtigen op de Kweektuin volgt niet iedereen hetzelfde proces. Er zijn mensen die zich niet zoveel aantrekken van regels en procedures. Zij denken dat het slimmer is om vooral te netwerken met mensen op "belangrijke" posities omdat ze op die manier kans maken met hun plan en "binnen" kunnen komen. Zij verwachten op die manier misschien wel een uitzonderingspositie. Is dat terecht? Ben je te braaf als je handelt naar het proces? Ik vraag het me al weken af en ik maak me er ook zorgen om. Want ik ken die praktijkvoorbeelden natuurlijk ook.
Is dat dan strategisch handelen? Is het actief ondernemerschap of is het achterbaks? Er is een spreekwoord wat zegt: het doel heiligt alle middelen. Wat mij betreft kan dat alleen maar als het bij je past. Want ik geloof niet in een aanpak die tegen je gevoel indruist. Het zou bij mij niet werken. Mijn rechtvaardigheidsgevoel zou het niet accepteren. Practice what you preach!

Maar soms wens ik wat meer talent op het gebied van keiharde sales. Zonder geweten alleen maar voor je eigen gewin gaan. Gewoon keihard scoren. Het lijkt zo makkelijk als ik het een ander zie doen. Maar als ik daar goed over na denk dan zie ik juist dat die andere kant mijn kracht is. Met passie en energie gaan voor dromen en idealen en dicht bij mezelf blijven in contact met anderen en met mijn voeten op de grond. Verbinden, positief denken en vertrouwen. Mijn spreekwoord is dan: eerlijk duurt het langst. 
Afgelopen week las ik een interview met Willemijn Verloop, één van de oprichters van Social Enterprise NL. Zij beschrijft de het karakter van een sociale ondernemer als iemand die handelt vanuit naïviteit met een tomeloze dosis energie. Ha, ik herken mezelf en ik zit dus goed!  
Maar als jij me een cursusje strategisch handelen wil geven, dan sta ik daar zeker voor open :)

Dit jaar staat bol van de synchroniciteit. Het is een stroom van unieke momenten, ingevingen die ik heb opgevolgd, kansen die ik heb gepakt, mensen die op mijn pad kwamen. Zo bijzonder. Het is ment-to-be. 
Dus nu maar fingers crossed, tientallen kaarsjes branden en .........vooral geloven dat we met 't Kweekcafe in 2015 DE leukste, circulaire, inspirerende en groene locatie van Haarlem starten. Dat mijn droom werkelijkheid is.
En dan beloof ik je dat de stroom van energie en ideeën helemaal niet meer te temmen is. Dan gaan we een verschil maken, heel veel lol beleven en zijn we een voorbeeld voor andere sociale ondernemers die de circulaire economie in de praktijk willen brengen.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Met dank aan de meiden van 't Kweekcafe die me zo vaak vleugels geven. Ik hoop dat we nog lang samen vliegen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen