13 augustus 2015

28) Serendipity of synchroniciteit

In augustus regent het sterren. Een bijzondere maand waarin je veel vallende sterren (perseïden) kunt zien en als de lucht helder is, zie je ze heel goed. Dit is zo'n heldere week en daarom lagen we vannacht met ons gezin op een open veldje te kijken. Superleuk om dat samen te doen. Novara hadden we er wakker voor gemaakt, Reva was nog op en had al een uur lang gekeken.
Meiden, het is bijna 12 uur. Nog eentje, dan gaan we weer naar huis.
En die laatste, die was het mooiste van allemaal. Een dubbele vallende ster in dezelfde baan. Een hele heldere streep en we riepen tegelijk: Ooooh!!
Op zo'n moment voelt het alsof ons engeltje Lotus even met haar bodyboard langs de sterrenbaan scheert en speciaal voor ons een showtje geeft.  We gingen zo enorm tevreden en blij ons bed in. Serendipity?

Voor sommige dingen of gebeurtenissen, zijn mooie woorden nodig. Soms vind ik Nederlandse woorden niet mooi genoeg voor hetgeen waar ze voor staan. Dan vind ik Engelse worden mooier klinken. Serendipity is zo'n woord. Het heeft iets magisch, iets geheimzinnigs. Waar ik synchroniciteit weer veel harder vind ik klinken. 
Waar het eigenlijk om gaat is de betekenis van de beide woorden. Want ze betekenen niet exact hetzelfde al hebben ze wel met elkaar te maken.
Ik heb al eerder iets geschreven over de "toevalligheid van het samenkomen". Het is een bijzonder fenomeen en ik raak er eerlijk gezegd aan verslingerd. Hoe meer ik het ervaar, hoe meer ik het waardeer en hoe meer ik het ontdek.
Serendipity is een woord wat je veel tegenkomt in de teksten over spirituele wereld maar ook als het gaat over de verandering op wereldniveau, de nieuwe tijd waarin we leven waar allerlei oude verschillende culturen, tradities en religies door de toepassing van technologie nauwer verbonden zijn dan ooit. Het gaat over de toevalligheden waar je niet naar op zoek bent.
Bij synchroniciteit gaat het om de bijzonderheid van ontmoeting, de kwartjes die vallen, het samenvallen van verschillende aspecten tot 1 gezamenlijk idee, het gevoel van verbondenheid, het ervaren van een betekenisvol moment zonder dat je weet wat de uitkomst is. Als je dit soort momenten herkend dan weet je hoe blij ze je maken. Kleine cadeautjes in het leven. Bevestigingen, gezamenlijkheid, collectief. Het voelt voor mij alsof er nog een mysterie te ontrafelen is, een wereld die ik niet kan zien, een puzzel waar ik deel van uit maak maar waar ik nog geen zicht heb op het eindplaatje.
Klinkt dat heel zweverig of rijp voor een goed gesprek met iemand die Dr. voor haar of zijn naam heeft staan? Mooi want er zijn al heel wat wetenschappers die synchroniciteit als specialisme hebben en ik zou er dolgraag nog meer over willen weten.

Misschien is het wel een geschikt thema voor een Permanent Beta bijeenkomst. Waar techniek, wetenschap en kunst elkaar raken. Permanent Beta is namelijk ook zo'n bijzonder toeval. Tijdens mijn werk in Amersfoort kreeg ik ermee te maken. Ik zag het groeien en merkte wat voor een bijzondere aantrekkingskracht dit netwerk heeft. Studenten, accountants, managers, wetenschappers, docenten. Het is een mix van mensen die er op af komt, die ik zelf niet had kunnen bedenken. Ik dacht toen: hoe tof is het als ik dat straks in mijn eigen stad kan bezoeken. En zie daar... ik droomde wat af, legde contact met de bedenkers en op datzelfde moment waren er ook twee andere Haarlemmers (Marcel en Erik) geïnteresseerd en wilde ook aan de slag met de opstart. Nu, ruim een half jaar later, organiseren we, inmiddels met zn 4-en (plus Marjan), de tweede bijeenkomst. Zo maar, alsof het geen moeite kost. Het geeft energie en de afstemming loopt soepel. En dat is ook iets wat ik ervaar bij synchroniciteit, het gaat vanzelf. Het stroomt.

Door alle bevestigingen waarin toeval of synchroniciteit een rol speelt, bouwt dat vertrouwen zich op en kan ik ook beter mijn hoofd bieden aan de onrust en de onzekerheid.
En ik vraag me regelmatig af hoe dat voor andere mensen is, of iedereen nadenkt over dit soort dingen. Over hoe je kunt leren om oog te hebben voor het toeval. Voor de kleine sprankjes, de geluksmomentjes die in een ontmoeting, in een stap, in een creatie, in een gebeurtenis zitten. Het valt je toe.
Maaike (Kweekcafé) zegt vaak: ik wil me blijven verwonderen, als een kind kunnen kijken naar alles wat er is, alsof je het voor het eerst ziet. Hoe mooi is het als je dat kunt blijven doen.

De afgelopen maanden heb ik ervaren dat sommige instrumenten handig in spelen, misschien wel bevorderen dat deze toevalligheden vaker voorkomen. Zo vind ik #Peerby (spullen lenen van mensen uit je buurt) een middel dat bij uitstek helpt om je netwerk te vergroten en wat ook hele leuke situaties oplevert. Meestal reageren meerdere mensen op mijn oproep. Maar ik kies zelf een persoon waarvan ik leen. Zo heb ik al twee keer iets geleend van iemand die "toevallig" ook een mini-bieb heeft en waar dan een bijzonder gesprek ontstaat wat helemaal niets te maken heeft met product waar ik voor kwam.
En zo leende ik meerdere malen aan dezelfde Femke uit, die ik, door omstandigheden wel appte maar nooit zag , het liep steeds via haar kind of partner. Via een ander kanaal kwam ik ook in contact met een Femke die actief is in de groep van Jan Rotmans (Nederland kantelt). Na wat mailcontact maakte we een afspraak en toen bleek dat we elkaars nummer al te hadden door Peerby. En tijdens het leuke gesprek wat volgde, kon ik haar voordragen als bestuurslid voor de Kweektuin.
Het zijn situaties die ik zelf niet kan creëren maar die wel gebeuren en waar ik van geniet. En als je er oog voor hebt, gebeurd het vaak.

Afgelopen najaar ontmoette ik Marieke. Toevallig tijdens een gesprekje op de Kweektuin waar ik vrijwilligers aan het werven was.  Bij haar had ik meteen het gevoel dat dat zij iets speciaals meenam, er was een klik, overeenkomsten in de manier van denken. We hielden contact, werkte samen aan de Kweektuin en hebben wat projecten bedacht en uitgewerkt. Nu is Marieke ook gestart met Food for Focus in Haarlem. Een initiatief bedacht door twee Amsterdamse ondernemers waarbij je, tijdens het eten, de ruimte krijgt om in je eigen " 30 minuten spreektijd" vragen of dilemma's voor te leggen aan de groep. Die daar dan met hun eigen ervaring, kennis en netwerk op kunnen reageren om je verder te helpen. Marieke gaf daar samen met Eva haar eigen draai aan.
De groep waarmee wij samen kwamen, steeg boven de tafel uit. Er was zo'n leuke klik, er was méér dan die avond. Ook een vorm van de juiste mensen, op de juiste tijd, op de juiste plek. En daarom besloten we om, tegen alle ongeschreven regels in, ons gesprek een vervolg te geven. Nu krijgt iedereen van de groep 1 maand meedenktijd van de rest. Je krijgt 1 maand exclusieve aandacht van de groep om je écht verder te helpen. En het is zoooo leuk en zo rijk. Ik mocht de eerste maand starten en vond het heerlijk. Ongezouten en opbouwende feedback, een breder netwerk, nieuwe inzichten, andere kijk op zaken. Het was ook zo veel, dat ik nog niet eens alle acties uit heb kunnen zetten. We zijn met 7 mensen en hebben nog 5 maanden te gaan. Echt heel tof.
Heb je ook interesse in zoiets leuks, benader dan Marieke. Zeker weten dat het je iets bijzonders oplevert.

Soms kloppen dingen gewoon, dan weet je het en voel je het aan alle kanten. Dat gebeurd bij synchroniciteit. Dat vertrouwen, dat het klopt, dat vind ik heerlijk. Zeker omdat er de afgelopen maanden genoeg onrust en onzekerheid is ontstaan wat me aan t wankelen bracht. Ik kan me niet herinneren dat ik daar "vroeger" of eerder last van had. Zolang als ik me kan herinneren heb ik een rotsvast vertrouwen in het leven. In mezelf. Niet dat ik blaak van het zelfvertrouwen, ik ben over genoeg dingen onzeker of minder happy en heb ook hele verdrietige tijden meegemaakt. Ik bedoel iets anders. Ik bedoel het rotsvaste vertrouwen dat het wel goed komt. Dat er altijd een nieuwe dag komt, dat je nieuwe kansen kunt creëren en benutten. Misschien past daar nog een woord bij: veerkracht. En kleine geluksmomenten voeden die veerkracht, het vertrouwen in dat het wel goed komt, one way or the other.
Soms wankelt ook die veerkracht zoals ik mn vorige blog beschreef. Als mijn thuisbasis rommelt, werkt dat door in alles. Maar ook dat is "under construction". Ik vond het zo fijn om na mijn vorige blog reacties te krijgen.  Lieve, warme betrokken woorden waaruit bleek dat mijn woorden op papier ook gevoel in zich hadden. Mooi dat ik mensen daarmee kan raken. Dat vind ik een groot compliment en ik voel het als een verrijking dat het over gevoel, ontroering en kwetsbaarheid gaat.

Tom en ik wilde allebei werken aan de onderwerpen die ons uit balans brengen, we hadden en hebben dat nodig. We hebben samen iemand gevonden die ons helpt om anders te kijken naar de patronen en thema's die voor gedoe zorgen. Fijn om ermee aan de gang te gaan terwijl de spiegel heus niet altijd even aardig is voor ons.
Een relatie-apk. Ergens had en heb ik er best moeite mee. Een jaar vol verandering, ingezet door mij, die zoveel impact heeft op alles waar ik van hou. Lekker bezig Bri, heb je goed voor elkaar!!
Maar het is wat het is.  Dus aanpakken, leren en doorgaan.
Ik merk dat het voor ons makkelijker is als je open bent. Dat je niet hoeft te beweren dat alles prima gaat als dat niet zo is. Het moment dat we de eerste stap zette om er echt mee aan de slag te gaan, gaf meteen verlichting. Het is dan net alsof je wat extra adem krijgt. Een cadeautje omdat je iets in beweging zet. Dat geeft vertrouwen.
Vorige week zei Tom: "Ergens vind ik het ook wel geinig. We hebben 't al zo lang lekker met elkaar, het gaat zo vanzelf allemaal. En nu moeten we aan de bak, we ontwikkelen onszelf, communiceren op een nieuwe manier en dat terwijl we weten dat onze basis van liefde sterk genoeg is om dit te doen.
Het zou toch ook best saai zijn als we zonder enige moeite 40 jaar bij elkaar zijn. Dus ergens vind ik het nog een soort van leuk ook".

Wat heerlijk om er zo naar te kunnen kijken. Met deze insteek heb ik er echt alle vertrouwen in dat het op dit front ook helemaal goed komt. Net als op het werk-front. En dat...dat volgt de volgende keer.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Marieke, Koningin Arthur, bedankt dat je er bent. Ik geniet van de dingen die we op de één of andere manier samen meemaken en vind het ook mooi en leerzaam om van de zijlijn te zien hoe jij jouw weg bewandelt.









1 opmerking: